Postępowanie terapeutyczne i dietetyczne w wybranych chorobach przewodu pokarmowego u psów – cz. II Choroby jelit
Zespół jelita drażliwego (IBS)
IBS jest zespołem objawów chorobowych związanych z zaburzeniem funkcji jelita grubego spowodowanym nieprawidłową aktywnością motoryczną. Choroba objawia się zaparciami, biegunką pochodzącą z jelita grubego, często ze śluzem lub krwią, wzrostem częstości oddawania kału, nadmiernym oddawaniem gazów, spadkiem masy ciała, wzdęciami, burczeniem w jamie brzusznej, bolesnym oddawaniem kału. Zwierzę często ustawia się w pozycji do oddawania kału, niejednokrotnie oddając go w małej ilości. Czasami pojawiają się nudności oraz wymioty, a także zmiany w zachowaniu zwierzęcia. Zwierzętami predysponowanymi do zespołu jelita drażliwego są psy pracujące, stróżujące lub uczestniczące w szkoleniach, zwłaszcza owczarki niemieckie. Przyczynami IBS mogą być również: stres związany z separacją zwierzęcia, nagła zmiana karmy, wprowadzenie nowych zwierząt.
Rozpoznanie stawia się na podstawie wykluczenia innych przyczyn mogących wywołać wyżej wymienione objawy kliniczne. W leczeniu IBS często stosuje się leki antycholinergiczne, np. dicyklowerynę w dawce 0,15, mg/kg m.c. 2-3 razy dziennie, lub propantelinę w dawce 0,25 mg/kg m.c. 2-3 razy dziennie, leki przeciwwzdęciowe, np. simetikon w dawce 2-10 mg/kg m.c. p.o. co 6-8 godz.; leki przeciwbiegunkowe, np.: loperamid w dawce: psy: 0,08-0,2 mg/kg m.c. p.o. 3 x dz., koty: 0,04 mg/kg m.c. p.o. 1-2 x dz., difenoksylat + atropina w dawce 0,1 mg/kg m.c. p.o. co 8 godz. W momencie pojawienia się krwi niezbędne jest wprowadzenie antybiotykoterapii, gdyż krew stanowi dobre podłoże do wzrostu patogennych bakterii.
W postępowaniu dietetycznym należy uwzględnić wprowadzenie włókna [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
