Postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne w przypadku wrzodów żołądka u psów
Leki cytoprotekcyjne
Lekiem wspomagającym odnowę błony śluzowej żołądka, stosowanym w przypadku terapii wrzodów żołądka, jest sukralfat. Wiąże się on z powierzchnią błony śluzowej, tworząc ochronną powłokę na powierzchni wrzodów. Chroni ona przed owrzodzenie przed działaniem kwasów żołądkowych, pepsyny i stymuluję powstawanie prostaglandyn. Zazwyczaj jest stosowany jednocześnie z innymi środkami (np. antagonistami receptora H2). Długotrwałe stosowanie sukralfatu może wywoływać zaparcia.
Dawka lecznicza to 0,25-1 g, 2-3x dziennie per os, 30-60 minut po podaniu antagonistów receptora H2.
Płynoterapia i transfuzja krwi
Skutkiem ubocznym wymiotów, przebiegających w trakcie choroby wrzodowej u psów mogą być silne odwodnienie, hipokaliemia i hiponatremia. Należy zwrócić uwagę, że hipokaliemia prowadzi do utrudnienia w opróżnianiu żołądka. Konieczna jest więc natychmiastowa płynoterapia, która ma na celu wyrównanie hipokaliemii.
W przypadku pacjenta ze wstrząsem należy zastosować szybki wlew w bolusie 10-20 ml/kg m.c płynu Ringera z mleczanami.
U psów, u których doszło do perforacji wrzodu bądź dużej utraty krwi, konieczna jest transfuzja krwi lub użycie płynów koloidowych.
Antybiotykoterapia
W przypadku podejrzenia, ze przyczyną wrzodów żołądka jest Helicobacter sp. w leczeniu stosuje się substancje czynne ujęte na ryc. 5.
Należy pamiętać o szybko rozwijającej się antybiotykoodporności bakterii z grupy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
