Niewydolność serca u kotów – kardiomiopatia przerostowa czy pułapka diagnostyczna?
Pacjent II
Kotka, rasy ragdoll, w wieku 8 lat pojawiła się na badanie echokardiograficzne. Powodem była kontrola kardiomiopatii przerostowej leczonej od 6 lat. Pacjentka przyjmowała benazepril w dawce 0,25 mg/kg od drugiego roku życia. Właściciel poinformował, iż kotka po intensywnym wysiłku oddycha z otwartym pyskiem, a szczególnie szybko męczy się w lecie. Natomiast stan zdrowia nie uległ pogorszeniu przez ostatnie kilka lat. Wyniki ostatnich badań echokardiograficznych sugerowały pogrubienie ścian lewej komory.
W badaniu klinicznym został stwierdzony szmer wszesno-skurczowy nad punctum maximum zastawki mitralnej oraz delikatnie zaostrzony szmer oskrzelowy, w trakcie wdechu. Wykonano USG serca. Wielkim zaskoczeniem było, iż wolna ściana lewej komory, jak i przegroda międzykomorowa miały prawidłowe pomiary. Jednakże widoczne były tylko mocno pogrubiałe mięśnie brodawkowate i struny ścięgniste (ryc. 7).
Wtórnie do zmian w aparacie zastawkowym doszło do niedomykalności zastawki mitralnej. Natomiast wielkość lewego przedsionka była prawidłowa (ryc. 8, s. 44).
Ze względu na nietypowy obraz choroby właściciel zdecydował się na dalszą diagnostykę. Wykonano badania krwi (tab. 1, s. 41) oraz RTG klatki piersiowej (ryc. 9, s. 44).
Przeanalizowano jeszcze raz historię choroby. W pierwszym roku życia pacjentka miała ciężkie zapalenie oskrzeli, po przebyciu choroby stwierdzono szmer w sercu i rozpoznano HCM. Biorąc pod uwagę przebieg kardiomiopatii przerostowej, która jest chorobą postępującą, wiek kota oraz aktualny obraz echokardiograficzny, jak i wynik troponiny [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
