Niewydolność serca u kotów – kardiomiopatia przerostowa czy pułapka diagnostyczna?

Badanie elektrokardiograficzne pomocne jest w rozpoznawaniu zaburzeń rytmu. Spotykane są dodatkowe pobudzenia nadkomorowe, komorowe, tachykardia zatokowa powyżej 240/min lub migotanie przedsionków. Wśród badań krwi troponina sercowa I (cTnI) sprawdza się jako marker uszkodzenia mięśnia sercowego, choć wartości są podwyższone z reguły u pacjentów w bardziej zaawansowanym stadium choroby (1, 2, 4, 5, 9).

Objawy choroby mogą być nieswoiste, jak brak apetytu, wymioty, posmutnienie czy nietolerancja wysiłkowa. Gdy choroba jest bardziej zaawansowana, możemy obserwować zaburzenia oddychania: przyspieszenie oddechu, duszność typu mieszanego lub „oddech paradoksalny” (włączenie pracy tłoczni brzusznej, niezgodnej w fazie z ruchami klatki piersiowej – przy obecności płynu w jamie opłucnowej). Oczywiście jedynym objawem może być wstrząs kardiogenny, nagła śmierć sercowa lub niedowład kończyn tylnych. Przyczyną zatoru w aorcie jest najczęściej wcześniejszy zakrzep zlokalizowany w powiększonym lewym przedsionku (1, 2, 4, 6, 7).

Spoglądając na powyższe objawy, zdajemy sobie sprawę, iż mogą one towarzyszyć wielu innym chorobom u kotów. Jednak mimo wszystko, gdy pojawia się w gabinecie weterynaryjnym kot w wieku 2-5 lat, rasy predysponowanej do kardiomiopatii przerostowej, z objawem duszności, w myślach mamy już rozpoznanie: HCM! Ale czy rozpoznanie choroby jest zawsze proste? Kiedy HCM nie jest HCM?

Chciałabym przedstawić kilku pacjentów, którzy są przykładem, jak często medycyna lubi nas zaskakiwać.

Przypadki kliniczne

Pacjent I

Kot brytyjski w [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas