Niedoczynność kory nadnerczy u psów okiem praktyka

Badanie morfologiczne krwi

W badaniu hematologicznym potwierdzono występowanie normocytarnej, normobarwliwej, nieregeneratywnej niedokrwistości, względnej erytrocytozy, eozynofilii, neutrofilii i limofcytozy. Brak leukogramu stresowego u chorego psa może być niepokojący i sugestywny dla niedoczynności kory nadnerczy.

Badanie biochemiczne krwi

Hiponatremia i/lub hiperkaliemia to zaburzenia wynikające z niedoboru aldosteronu, które występują najczęściej w przypadku choroby Addisona. Inne zaburzenia biochemiczne występujące w przypadku niedoczynności kory nadnerczy to: podwyższone stężenie mocznika, kreatyniny, fosforu, wapnia, enzymów wątrobowych; obniżone stężenie chlorków, glukozy, cholesterolu i albumin.

Warto pamiętać, że obniżone stężenie tyroksyny całkowitej i tyroksyny wolnej u pacjentów z niedoczynnością kory nadnerczy w większości przypadków nie będzie wynikało z choroby tarczycy, a z wtórnego obniżenia tych parametrów u chorego psa. U takich zwierząt (nawet u 30%) wykazano również podwyższenie stężenia hormonu tyreotropowego (TSH). Nie należy mylić tego z syndromem Schmidta, rzadką chorobą autoimmunologiczną, w której dotkniętych jest wiele narządów, w tym nadnercza i tarczyca. Niestety, nie ma możliwości odróżnienia wtórnego obniżenia hormonów tarczycy od syndromu Schmidta. W związku z tym zaleca się wprowadzenie leczenia niedoczynności kory nadnerczy, a następnie wykonanie ponownych badań w kierunku niedoczynności tarczycy (15).

U każdego psa z niedoczynnością kory nadnerczy, u którego wystąpiła słaba odpowiedź kliniczna na terapię niedoczynności kory nadnerczy, należy rozważyć niedoczynność tarczycy (5).

Badanie moczu

[...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję