Kardioonkologia – interdyscyplinarne podejście kliniczne w codziennej praktyce

Kardiomiopatia Takotsubo (TCM)

Kardiomiopatia Takotsubo (TCM) to zespół kliniczny charakteryzujący się przejściowym spadkiem funkcji skurczowej lewej komory w części koniuszkowej, powstały na skutek wyrzutu katecholamin w odpowiedzi na stres psychiczny lub fizyczny (76-78). Po raz pierwszy TCM opisano w Japonii w 1990 r. u pacjentów z bólem w klatce piersiowej, niewydolnością wysiłkową i omdleniami (77). Patofizjologia zjawiska nie jest do końca poznana. Najnowsze hipotezy mówią o zależnym od katecholamin skurczu naczyń i powstawaniu ognisk niedokrwiennych w miokardium, jak również zaangażowaniu ośrodków poznawczych w mózgu związanych z komponentą emocjonalną i aktywacji osi podwzgórze – przysadka – nadnercza (79-81).

Zmiany elektrokardiograficzne obejmują:

• uniesienie odcinka ST,
• wydłużenie odcinka QT,
• tachykardię komorową,
• migotanie komór i arytmię typu torsade de pointes (82).

Obserwowane zmiany ustępują w czasie od kilku dni do 4 tygodni (83). Aktualnie nie opisano występowania TCM u psów.

W onkologii człowieka odnotowano przypadek TCM po zastosowaniu brachyterapii (84).

5-fluorouracyl (jak również kapecytabina – jego nieaktywna forma) wywołuje wzrost stężenia endotelin, białek o silnym działaniu wazokonstrykcyjnym, oraz uniesienie odcinka ST w elektrokardiogramie. Zmiany te sugerują niedokrwienny patomechanizm choroby (skurcz naczyń [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas