Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) – czy to tylko psi problem?
Kardiomiopatia rozstrzeniowa u kotów – obraz sekcyjny i histologiczny
W związku z rzadkim występowaniem u kotów, DCM nie jest tak dobrze opisane u tego gatunku zwierząt jak u psów (4).
W badaniu kardiopatologicznym, podobnie jak u psów, obserwuje się powiększenie sylwetki serca, głównie lewej komory i lewego przedsionka, lub całego serca. Powiększenie jest związane ze ścieńczeniem ścian lewej komory i przerostem ekscentrycznym (ryc. 2a-b).
W obrazie histopatologicznym nie wyróżnia się typów zmian, jak ma to miejsce u psów. U kotów stwierdza się cechy zwyrodnienia kardiomiocytów, ich śmierci lub zastępowania przez tkankę łączną. Mogą też wystąpić ścieńczałe faliste włókna, jak to jest opisywane u psów (ryc. 2c).
Kardiomiopatia rozstrzeniowa u kotów – zmiany wrodzone?
Poza typową kardiomiopatią rozstrzeniową można też obserwować zmiany o prawdopodobnie wrodzonym charakterze, które bardzo szybko powodują wystąpienie objawów klinicznych. Opisano (2) przypadek kota (1-miesięcznego manula stepowego), u którego stwierdzono cechy kardiomiopatii rozstrzeniowej ze zwłóknieniem wsierdzia. W przypadku wystąpienia zmian patologicznych i objawów w tak młodym wieku przebieg choroby ma gwałtowny charakter i szybko doprowadza do śmierci zwierzęcia.
Sekcyjnie obserwuje się, podobnie jak w przypadku typowego DCM, powiększenie sylwetki serca, głównie lewej komory ze ścieńczeniem ścian (ryc. 3a). W badaniu histopatologicznym poza zanikiem kardiomiocytów stwierdza się dodatkowo pogrubienie wsierdzia i rozrost tkanki łącznej w tej [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
