Kamica struwitowa u psów
Patofizjologia kamicy
Substancje wytrącające się w moczu w postaci mikroskopowych złogów określa się mianem kryształów, natomiast gdy są wielkości makroskopowej, nazywa się je kamieniami. Ilość związków mineralnych wydalanych fizjologicznie z moczem jest wystarczająco duża, aby w sprzyjających warunkach, w zagęszczonym moczu o zwolnionym przepływie, ulegały krystalizacji, a następnie zwiększały swoje rozmiary przez nawarstwianie i agregację. Obecność w moczu mikroskopowych złogów w postaci kryształów określa się mianem krystalurii. Do najczęściej obserwowanych kryształów w moczu psów i kotów należą kryształy fosforanu magnezowo-amonowego, szczawianowo-wapniowe oraz moczanowe i cystynowe. Krystaluria nie jest równoznaczna z występowaniem kamicy moczowej, jednak może stanowić ryzyko jej rozwoju. W wielu przypadkach u psów z obecnością kamieni struwitowych nie stwierdza się krystalurii.
Pierwszym etapem tworzenia złogu jest powstanie zarodka kryształu, którego rozwój jest warunkowany przez: wysycenie moczu krystaloidami, pH moczu, stężenie inhibitorów krystalizacji oraz jego możliwość utrzymania się w drogach moczowych. Istnieje kilka teorii wyjaśniających zapoczątkowanie kamicy moczowej, z których trzy godne są uwagi:
- Pierwsza z nich to hipoteza precypitacji-krystalizacji. Zakłada ona samorzutne tworzenie się jądra kryształu w wyniku fizykochemicznego procesu wytrącania się krystaloidów z wysyconego roztworu. Dalszy wzrost kryształu zależy od jego pozostawania w drogach moczowych wypełnionych moczem, będącym nasyconym roztworem soli mineralnych.
- Druga to teoria formowania jądra kryształu wokół macierzy organicznej. Zakłada ona formowanie się jądra kryształu z macierzy organicznej nasycanej następnie solami mineralnymi.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
