Insulina i jej syntetyczne analogi oraz ich zastosowanie w leczeniu cukrzycy psów i kotów
Ins ulina protaminowo-cynkowa
Insulin a ta po raz pierwszy została zsyntetyzowana w 1936 roku. W celu wydłużenia jej działania zastosowano 0,25 mg cynku i 1,25 mg protaminy na 100 j.m. Początkowo była ona produkowana jako mieszanina insuliny wieprzowo-wołowej (PZI VET. Indexx Pharmaceuticals), a obecnie jest produkowana jako ludzka rekombinowana insulina protaminowo-cynkowa (ProZinc, Boehringer Ingelheim Vetmedica’s). Insulina protaminowo-cynkowa jest szczególnie zalecana w insulinoterapii kotów (21, 27). U tego gatunku zwierzęcia skuteczna jest zarówno mieszanina wołowo-wieprzowa tej insuliny, jak również ludzka rekombinowana insulina protaminowo-cynkowa. Początkowa dawka powinna wynosić 0,5 j.m./kg. Dawkę tę można zwiększyć w przypadku braku skuteczności do 1 j.m./kg. Jeżeli chodzi o liczbę iniekcji w ciągu doby, to u kotów obserwuje się znaczne różnice międzyosobnicze, część kotów dobrze reaguje na jednokrotną iniekcję w ciągu doby, a niektóre wymagają podawania insuliny co 12 godzin (27, 28).
Natomiast u psów mieszanka wołowo-wieprzowa insuliny protaminowo-cynkowej charakteryzuje się stosunkowo dużą immunogennością i nie jest zalecana jako insulina pierwszego rzutu. Może ona być stosowana jako alternatywa w przypadku braku skuteczności innych preparatów insulinowych (29).
Insulina glargine
Insulina glargine (Lantus, Sanofi-Aventis) jest syntetyczną insuliną długo działającą, która zawiera dwie cząsteczki argininy dodane do C-końca łańcucha B oraz kwas asparginowy w miejscu glicyny w pozycji 21 łańcucha A. Modyfikacje te spowodowały wzrost rozpuszczalności w kwaśnym pH (insulina glargine jest sprzedawana w fiolkach o pH 4). Natomiast w pH neutralnym, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
