Infekcje dróg moczowych
W codziennej praktyce lekarz najczęściej spotyka się z prostymi zakażeniami dróg moczowych i nie zawsze przeprowadza badanie mikrobiologiczne moczu. Związane jest to nie tylko z kosztami. Można na podstawie własnych doświadczeń przewidzieć wrażliwość patogenu. W podobnych przypadkach stosuje się, z dużym prawdopodobieństwem sukcesu, amoksycylinę lub potencjonowany sulfonamid, jednakże zalecana jest identyfikacja patogenu, zwłaszcza jeżeli po 3-5 dniach od rozpoczęcia leczenia lub po zmianie antybiotyku nie ma poprawy.
W infekcjach powikłanych i/lub nawracających konieczna jest dokładna lokalizacja procesu zapalnego, ale również ocena możliwych czynników anatomicznych, fizjologicznych lub innych, wpływających na przebieg choroby. Każdy nawrót choroby powinien być dokładnie diagnozowany, a patogen – identyfikowany. W przypadkach gdy izolowana bakteria jest inna niż poprzednio, zakażenie można uznać za „nowe” i zastosować celowaną antybiotykoterapię. W przypadkach gdy patogen jest taki sam, niezbędna może być dokładna serotypowa ocena szczepu.
U pacjentów z podklinicznym bakteriomoczem wykazuje się obecność bakterii, jednakże nie powoduje ona wystąpienia objawów klinicznych i zmian fizykochemicznych oraz biochemicznych moczu. Decyzję o podjęciu leczenia u takich zwierząt należy podjąć bardzo ostrożnie, bowiem często nie wymagają one żadnej interwencji. Rozpoczęcie terapii należy rozważyć u zwierząt o podwyższonym ryzyku zakażenia (immunosupresja, zaburzenia czynności nerek). Warto też dodać, że po cewnikowaniu nie jest potrzebne profilaktyczne stosowanie antybiotyku.
Rokowanie
Niestety nie każde leczenie kończy się sukcesem. Na skuteczność antybiotyków, oprócz wrażliwości bakterii, ma wpływ wiele czynników. Niepowodzeń leczenia należy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
