Infekcje dróg moczowych
Rozpoznanie i leczenie
Do prawidłowego rozpoznania infekcji układu wydalniczego niezbędne jest przeprowadzenie bardzo szczegółowego wywiadu. Odpowiednia interpretacja opisanych objawów może pomóc zlokalizować problem i ukierunkować na rozpoznanie. W przypadku stanów zapalnych obejmujących nerki lub gruczoł krokowy (zapalenia ropne) pacjent jest apatyczny, temperatura ciała jest zazwyczaj podwyższona, zwierzę nie chce jeść, można stwierdzić bolesność przy omacywaniu okolicy nerek, a w obrazie morfologicznym krwi zaznacza się wyraźna leukocytoza. Objawy są zatem bardzo niespecyficzne. Zarówno ropne zapalenie nerek, jak i gruczołu krokowego może rozwijać się również bezobjawowo. Choroby dolnych dróg moczowych manifestują się między innymi strangurią (utrudnionym, często bolesnym oddawaniem moczu), hematurią oraz pollakisurią (częste oddawanie zmniejszonej ilości moczu). Niekiedy może dołączyć się nietrzymanie moczu.
Przeprowadzając badanie kliniczne u zwierzęcia z podejrzeniem zapalenia dróg moczowych, należy zwrócić uwagę na tkliwość przy omacywaniu okolicy nerek, ich kształt i wielkość. Przy palpacyjnym badaniu okolicy pęcherza moczowego można ocenić jego wypełnienie, tęgość, niekiedy pogrubienie ściany. Przy ujściu cewki moczowej może być widoczny osad z moczu, a okolica może być zaczerwieniona, z widocznymi śladami wylizywania.
Największą wartość diagnostyczną ma mocz pobrany drogą cystocentezy. Nakłucie pęcherza zapobiega kontaminacji próbki, tak jak może to mieć miejsce w przypadku cewnikowania lub samoczynnej czy wymuszonej mikcji. Istotnymi zmianami obserwowanymi w próbce moczu są przede wszystkim: wzrost liczby leukocytów (aż do ropomoczu), zwiększona liczba komórek nabłonka przejściowego, ewentualna obecność wałeczków ziarnistych i wałeczków leukocytarnych. Należy pamiętać, że zwiększona liczba [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
