Farmakogenomika – wpływ na efektywność oraz bezpieczeństwo leczenia chorób dermatologiczno-endokrynologicznych psów i kotów
Farmakogenomika w endokrynologii
Aspekty farmakogenomiczne w endokrynologii weterynaryjnej nie zostały jak dotąd szczegółowo opisane w dostępnej literaturze dotyczącej psów i kotów. Tematyka ta może jednak być pośrednio związana z obecnością wariantów genów takich jak CYP czy TMPT, które wpływają na metabolizm i eliminację leków hormonalnych. Mimo potencjalnego znaczenia klinicznego, w tym obszarze nadal brakuje odpowiednich badań i danych potwierdzających praktyczne implikacje tych zależności.
Perspektywy rozwoju
Potencjał farmakogenomiki dostrzegany jest nie tylko w zakresie poprawy bezpieczeństwa i skuteczności terapii, ale również jako droga do opracowania nowych leków biologicznych, także w leczeniu chorób dermatologicznych, o czym świadczą dane przedstawione w tab. 2 (23).
Atopowe zapalenie skóry u psów (AZS) to choroba o złożonej etiologii, na którą wpływają czynniki genetyczne, dysregulacja immunologiczna oraz czynniki środowiskowe. Badania farmakogenomiczne pozwoliły zidentyfikować potencjalne biomarkery tej choroby, takie jak zwiększona ekspresja genu PDE4D oraz mikroRNA miR-203 u psów z AZS. Markery te mogą w przyszłości stanowić cele terapeutyczne, choć mechanizmy ich działania pozostają jeszcze nie w pełni poznane (15).
Podobieństwa w zakresie modyfikacji genomu oraz potencjału terapii celowanych na konkretne szlaki metaboliczne obserwuje się także w badaniach nad [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
