Dziedziczna arytmia komorowa owczarków niemieckich – opis przypadku
Diagnostyka
W diagnostyce dziedzicznej arytmii komorowej owczarków niemieckich największe znaczenie ma badanie elektrokardiograficzne. W podstawowym badaniu klinicznym zwykle nie stwierdza się odstępstw od normy, chociaż u niektórych chorych zwierząt podczas osłuchiwania serca można stwierdzić niemiarowość spowodowaną obecnością dodatkowych pobudzeń komorowych, W badaniu echokardiograficznym dotkniętych schorzeniem zwierząt zazwyczaj brak jest zmian strukturalnych i hemodynamicznych mięśnia sercowego (12, 16).
Ze względu na fakt, że arytmie komorowe są najpoważniejsze głównie w okresie snu lub odpoczynku, zwłaszcza po wysiłku fizycznym, analiza zapisu spoczynkowego badania EKG uzyskanego podczas badania w gabinecie lekarskim jest obarczona pewnym ryzykiem – może się zdarzyć, że podczas badania nie zarejestrujemy żadnych zmian chorobowych lub przeoczymy te najgroźniejsze w postaci częstoskurczu komorowego. Z tego względu główną metodą diagnostyczną pozwalającą na postawienie rozpoznania jest badanie EKG metodą Holtera, które umożliwia ocenę rytmu serca w czasie dwudziestoczterogodzinnego zapisu.
W zapisie EKG chorych psów (zarówno w gabinetowym EKG, jak i w zapisie holterowskim) możemy rozpoznać pełne spektrum komorowych zaburzeń rytmu serca. Wśród rejestrowanych arytmii stwierdza się dodatkowe pobudzenia komorowe, często o charakterze pobudzeń przedwczesnych. Ponadto pobudzenia komorowe mogą być zgrupowane w pary i trójki.
Najpoważniejszą rozpoznawaną formą arytmii komorowej u dotkniętych schorzeniem owczarków niemieckich są częstoskurcze komorowe, które mogą ulegać progresji do migotania komór, będącego najczęstszą przyczyną nagłej śmierci sercowej u chorych psów (16). Opisywane VT są w 85% przypadków klasyfikowane jako:
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
