Diagnostyka i leczenie zwyrodnienia śluzowatego zastawki dwudzielnej u psów. Cz. IV. Stadium D
Zalecenia klasy IIa (korzyść >> ryzyko)
Obejmują one wlew ciągły z nitroprusydku sodu w celu zmniejszenia obciążenia następczego oraz podaż dobutaminy w celu wsparcia funkcji skurczowej, szczególnie u pacjentów z hipotensją. Początkowe dawki obu leków wynoszą 1 µg/kg m.c./min i mogą być zwiększane co 15-30 min do maksymalnej dawki 10-15 µg/kg m.c./min oraz kontynuowane przez kolejne 12 do 24 godz. w celu poprawy stanu hemodynamicznego oraz zapobiegania nawrotowi obrzęku płuc.
Ponieważ to postępowanie wiąże się z ryzykiem hipotensji, tachykardii oraz zaburzeń rytmu serca, należy stale monitorować zapis elektrokardiogramu oraz ciśnienie krwi. Nitroprusydek sodu działa podobnie do chlorowodorku hydralazyny, poprzez stymulację wytwarzania tlenku azotu, jednak jego efekt odnosi się głównie do rozszerzania naczyń żylnych. Początek działania nitroprusydku sodu następuje natychmiastowo po podaniu dożylnym, jednak czas jego działania wynosi jedynie do kilku minut po zakończeniu infuzji. Główne ryzyko związane z jego stosowaniem to możliwość wywołania głębokiej hipotensji i odruchowej tachykardii.
W wyniku metabolizmu nitroprusydku powstaje cyjanek, który przy znacznej szybkości wlewu (> 10 µg/kg m.c./min) może doprowadzić do wystąpienia drgawek czy methemoglobinemii. Roztwór do wlewu powinien być sporządzony w 5-proc. roztworze D-glukozy i chroniony przez światłem przy użyciu nieprzezroczystych opakowań i wężyków. W Polsce brak jest zarejestrowanych produktów leczniczych zawierających nitroprusydek sodu (14, 15). W tej sytuacji pewną alternatywą może być iniekcyjna forma nitrogliceryny. Nie jest to lek rutynowo stosowany w medycynie weterynaryjnej – istnieją jedynie pojedyncze doniesienia [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
