Diagnostyka i leczenie choroby von Willebranda u psów
Nabyta postać choroby von Willebranda
Zaburzenia hemostazy z objawami typowymi dla choroby von Willebranda zostały opisane u psów różnych ras, u których w wywiadzie nie stwierdzono dziedzicznej postaci choroby von Willebranda. Psy wówczas wykazują epizody nadmiernego krwawienia, najczęściej z błon śluzowych. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się niskie stężenie vWF oraz wydłużony czas krwawienia przy prawidłowej liczbie płytek krwi.
Przyczyną tego stanu są najczęściej współwystępujące choroby endokrynologiczne, przede wszystkim niewydolność tarczycy czy choroba Addisona, lub stany fizjologiczne, w przebiegu których występują zmiany w statusie hormonalnym (ruja, poród) (10). Dodatkowo w ostatnich latach opisano wystąpienie nabytego zespołu von Willebranda w przebiegu zwężenia ujścia aorty oraz chorobach autoimmunologicznych (8). W tych przypadkach w wyniku prawidłowego leczenia choroby podstawowej często obserwuje się również ustąpienie zaburzeń w procesie hemostazy (26).
Patomechanizm nabytego zespołu von Willebranda zarówno u zwierząt, jak i u ludzi nie jest w pełni poznany. Przyjmuje się, że białko w ww. schorzeniach, a szczególnie w przebiegu schorzeń zastawki aorty, ulega nasilonemu wydzielaniu lub/i absorpcji z jednoczesną proteolizą na powierzchni zmienionych komórek śródbłonka (13, 14).
Objawy choroby von Willebranda
Choroba von Willebranda manifestuje się przede wszystkim epizodami krwawień skórno-śluzówkowych. Nasilenie krwawień jest skorelowane z typem choroby i może przybierać charakter od łagodnych (głównie typ 1) do ciężkich epizodów krwawienia (typ 3 choroby). Najczęściej mamy do czynienia z nawracającymi krwotokami [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
