Diagnostyka i leczenie choroby von Willebranda u psów
Skazy krwotoczne charakteryzują się zaburzeniami w procesie krzepnięcia krwi, co klinicznie objawia się występowaniem obfitych, przedłużających się krwawień z nosa, ściany przewodu pokarmowego czy układu moczowego, jak również przedłużonych krwawień w następstwie urazów i zabiegów chirurgicznych (4). Ich przyczyną mogą być nieprawidłowości w obrębie ściany naczyń krwionośnych, zmiany liczby i zaburzenia funkcji krwinek płytkowych, a także niedobory osoczowych czynników krzepnięcia. W zależności od przyczyny skazy krwotoczne dzieli się na naczyniowe, płytkowe i osoczowe (38). Najczęstsza osoczowa skaza krwotoczna to choroba von Willebranda (von Willebrand disease – vWD) (7, 43).
Choroba von Willebranda jest dziedzicznym schorzeniem charakteryzującym się zburzeniami w procesie krzepnięcia krwi na skutek jakościowych i ilościowych zmian dotyczących czynnika von Willebranda (von Willebrand factor – vWF). Dotychczas jednostka ta została stwierdzona u ponad 50 ras psów (4, 9, 34), jednak objawy kliniczne występują tylko u niektórych ras. Badania przesiewowe przeprowadzone w latach 1988-1990 zobrazowały, że choroba ta najczęściej występuje u psów ras: doberman, pembrocke welsh corgi, owczarek szetlandzki, terier szkocki, golden retriever oraz pudel (13). Ponadto choroba von Willebranda została opisana u świń, królików, kotów, koni, małp oraz człowieka (37). Występuje u osobników obydwu płci i jest przekazywana na potomstwo z równą częstotliwością. W zależności od rodzaju defektu dotyczącego zmian w ilości oraz strukturze molekularnej cząstki czynnika von Willebranda choroba ta jest klasyfikowana jako typ I, II lub III (28, 29). Również nasilenie objawów chorobowych jest ściśle związane z typem schorzenia.
Fizjologiczna funkcja [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
