Cukrzyca u psów i kotów. Diagnostyka i możliwości terapii

Leczenie

Terapia cukrzycy sprowadza się do podawania insuliny i stosowania odpowiedniej diety. Postępowanie ma na celu utrzymanie stężenia glukozy w zakresie maksymalnie zbliżonym do prawidłowego i unikanie jego wahań, co zmniejsza lub eliminuje objawy kliniczne, zapobiega powstaniu powikłań, a także poprawia komfort życia psa. Bardzo ważne jest, aby podczas leczenia nie doprowadzić do stanów hipoglikemii. Ustalenie dawki insuliny powinno odbywać się na podstawie dwukrotnego oznaczenia stężenia glukozy we krwi, najczęściej między 7:00-9:00 i 16:00-18:00. Zwykle dawka startowa wynosi 1 j.m./kg mc. co 24 h, jeśli po kilku dniach stężenie glukozy we krwi jest poniżej normy, należy obniżyć dawkę insuliny. W przypadku hiperglikemii lekarz musi zwiększyć dawkę insuliny i wykonać dodatkowe badania (krzywa cukrowa, fruktozamina).

Rodzaje insuliny, jej dawkowanie oraz wykreślanie krzywej cukrowej i tzw. test obciążenia glukozą są dokładnie omówione w podręcznikach medycyny weterynaryjnej. W celu wykrycia glukozurii i ketonurii okresowo bada się mocz (najczęściej za pomocą testów paskowych) – u zwierząt z kontrolowaną cukrzycą nie wykrywa się praktycznie glukozy w moczu. W pewnych przypadkach – u zwierząt nerwowych i podnieconych – wzrost stężenia glukozy we krwi nie musi świadczyć o zbyt niskiej dawce insuliny. Jeśli pomiędzy danymi z wywiadu a badaniami stężeń glukozy we krwi istnieją rozbieżności, trzeba oznaczyć stężenie fruktozaminy, którego prawidłowa wartość wynosi 225-375 µmol/l i gwałtowny stres nie ma na nie wpływu. Krzywa cukrowa, wyznaczając najniższe stężenie glukozy we krwi, pozwala ocenić skuteczność terapii (7, 15, 17).

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas