Aktualne spojrzenie na wielotorbielowatość nerek u kotów
Badania genetyczne
Na podstawie identyfikacji genu odpowiedzialnego za rozwój PKD u kotów ustalono kilka metod identyfikacji mutacji odpowiedzialnej za chorobę. Istnieją różne warianty techniki PCR, które zostały użyte i potwierdzone w różnych badaniach, m.in. RFLP-PCR (26), real-time PCR (20), ARMS-PCR (24), TD-PCR (33). Obecnie najczęściej stosowanymi technikami w praktyce klinicznej są real-time PCR i RFLP-PCR (39).
Testy DNA nie pozwalają na identyfikację wszystkich postaci wielotorbielowatości nerek. Badania wykazały, że niewielki odsetek kotów miał w badaniu ultrasonograficznym widoczne torbiele, ale ich 29 ekson w genie PKD1 był wolny od mutacji ADPKD1, co sugeruje, że choroba może mieć u kotów wielogenowe podłoże (19, 23).
Podsumowując, kilku autorów zgadza się z zaleceniami wykorzystywania obu metod w celu uzyskania pełnej diagnozy, zwłaszcza u kotów hodowlanych. Testy genetyczne powinny być metodą z wyboru w celu potwierdzenia obecności mutacji i postawienia wczesnej diagnozy, zwłaszcza u osobników poniżej 4. miesiąca życia.
Testy DNA identyfikujące mutację powodującą PKD należy wykonać u wszystkich kotów perskich, przed decyzją o włączeniu ich do hodowli (41).
Ultrasonografia powinna być metodą z wyboru w diagnostyce wielotorbielowatości nerek oraz monitorowaniu rozwoju choroby (7, 16, 23).
Leczenie
Obecnie wyleczenie PKD nie jest możliwe. Wszystkie stosowane metody mają za zadanie hamowanie postępu choroby i rozwoju końcowych stadiów [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
