Zwłóknienie mięśni goleniowo-kulszowych u psa – diagnostyka oraz rehabilitacja na podstawie przypadku klinicznego

Leczenie i rokowanie

Rokowanie przy tym schorzeniu jest ostrożne do niepomyślnego – nie ma skutecznego leczenia (2).

Leczenie chirurgicznie, polegające na przecięciu twardego pasma mięśnia, powoduje natychmiastowe ustąpienie kulawizny oraz krótkotrwałą poprawę – przykurcze wracają po kilku miesiącach, średnio od 5 tygodni do 5 miesięcy (2, 6, 9). Stosowane są usunięcie całkowite mięśnia smukłego w jego przyczepach oraz tenektomia i tendotomia mięśnia półścięgnistego (8). Po zabiegach chirurgicznych zalecany jest opatrunek usztywniający (gips) na czas od kilku do kilkunastu tygodni, który hamuje przykurcze po zabiegu (7).

Stosowana jest również terapia komórkami macierzystymi pochodzenia tłuszczowego – zapobiega postępowi zwłóknienia i przykurczowi mięśni, stosuje się także wstrzyknięcia hialuronianu w miejsce wycięcia przy leczeniu chirurgicznym (2, 4, 8). Podawanie miejscowe, jak i ogólne kortykosterydów przynosi jedynie czasową poprawę (5). Najbardziej skuteczna jest agresywna rehabilitacja (6).

Możliwości rehabilitacji przy miopatii zwłókniającej (1, 3)

Wskazane, by rehabilitację przeprowadzał doświadczony zoofizjoterapeuta.

• Ciepłolecznictwo (w formie okładów, lampy podczerwonej) – stymuluje krążenie miejscowe, zwiększa elastyczność tkanek, rozluźnia mięśnie i przygotowuje do dalszej rehabilitacji;
• ćwiczenia bierne (zgięcie/wyprost, ruchy rowerkowe, supinacja/pronacja) – redukują napięcie, ograniczają przykurcze, pozwalają na zachowanie elastyczności mięśni;
• masaż – stosowane są techniki obniżające napięcie mięśniowe (głaskanie, powierzchowne uciskanie okrężne, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas