Znieczulenie pacjenta w stanie nagłym – praktyczne podejście kliniczne

Wybór protokołu znieczulenia

Dobór protokołu powinien być oparty na ocenie układu krążenia i oddechowego, stopnia nasilenia bólu oraz chorób współistniejących. W praktyce zaleca się stosowanie analgezji multimodalnej − połączenia opioidu i ketaminy z możliwością dodania we wlewie ciągłym (CRI) opioidu lub lidokainy (wyłącznie u psów), a także selektywnego inhibitora cyklooksygenazy-2 (COX2) − w skojarzeniu z anestetykiem o korzystnym profilu hemodynamicznym (1, 2). W przypadkach wysokiego ryzyka aspiracji lub hipowentylacji preferowane jest zabezpieczenie dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji kontrolowanej już od etapu indukcji (1).

Stabilizacja stanu pacjenta przed znieczuleniem

Płynoterapia i równowaga kwasowo-zasadowa

Gazometria krwi tętniczej umożliwia celowaną korekcję zaburzeń (tab. 2). U psów hipowolemię koryguje się zwykle bolusem krystaloidu 20-30 ml/kg, u kotów 10-15 ml/kg. W przypadku średniego ciśnienia tętniczego < 60 mm Hg można dodatkowo podać koloidu 5 ml/kg m.c. (3, 15). Wspomagająco, w niewielkich krwawieniach, można rozważyć zastosowanie leków prohemostatycznych (np. etamsylatu) (4).

Transfuzja

Transfuzję krwi (pełnej krwi, koncentratu krwinek czerwonych, płytek krwi lub osocza) rozważa się przy utracie objętości ≥ 30 ml/kg u psa lub ≥ 20 ml/kg u kota oraz/lub w przypadku gwałtownego spadku hematokrytu [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas