Zastosowanie implantu TGR
Leczenie operacyjne
Podczas zabiegów do premedykacji zastosowano medetomidynę w dawce 10-25 μg/kg m.c. oraz metadon w dawce 0,4 mg/kg m.c. Do indukcji znieczulenia wykorzystano propofol w dawce 4 mg/kg m.c., natomiast do podtrzymania znieczulenia stosowano izofluran w stężeniu 2% (16).
Pacjentów układano w pozycji grzbietowej. Z zachowaniem zasad jałowości wykonano dojście boczne do dalszej części kości udowej (17-19). Cięcie skóry prowadzono wzdłuż bocznej powierzchni nasady bliższej kości piszczelowej, proksymalnie do 1/3 dalszej części kości udowej. Następnie przecinano powięź oraz torebkę stawową stawu kolanowego. Przy użyciu rozwieracza Gelpi odsuwano przyśrodkowo rzepkę wraz z mięśniem czworogłowym. Oceniano bloczek kości udowej pod kątem jego kształtu, głębokości oraz obecności zmian zwyrodnieniowych. Przy użyciu piły oscylacyjnej usuwano część bloczka kości udowej wraz z rowkiem rzepki w kierunku dystalno-proksymalnym (ryc. 5a, b). Następnie w miejscu osteotomii zakotwiczano implant próbny, imitujący rowek implantu docelowego, przy użyciu trzech drutów Kirschnera (ryc. 6a, b). Druty odpowiednio skrócono, po czym zreponowano rzepkę na implant próbny w celu oceny prawidłowego dopasowania implantu oraz weryfikacji ewentualnej tendencji do ponownego zwichnięcia rzepki. W przypadku prawidłowego ułożenia implantu rzepkę ponownie zwichnięto na stronę przyśrodkową, a na wcześniej wprowadzone druty Kirschnera nałożono prowadnice wiertła pod trzy trzpienie implantu (ryc. 7). Po wykonaniu trzech otworów (ryc. 8a, b) usuwano druty Kirschnera, a następnie metodą press-fit wprowadzano ostateczny implant TGR (ryc. 9a-c). Po repozycji rzepki na implant ponownie oceniano jej ułożenie oraz stabilność, wykluczając tendencję do nawrotowego zwichnięcia. U wybranych [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
