Zapadanie tchawicy i oskrzeli u psa. Diagnostyka i leczenie
W przypadku pacjentów z zapadalnością tchawicy w odcinku szyjno-piersiowym plastyka stentem samorozprężalnym udrażnia światło zapadniętej tchawicy w całości, co daje pełną wydolność oddechową (ryc. 6b). Należy pamiętać o metodyce implantacji stentu ze względu na liczne receptory kaszlowe umieszczone w początkowej części tchawicy, zwłaszcza na długości pierwszych pierścieni tchawicznych oraz w okolicy rozwidlenia tchawicy (łac. bifurcatio tracheae) (ryc. 6d). Odpowiedni dobór średnicy i długości protezy wewnatrztchawiczej czy wewnątrzoskrzelowej pozwala na efektywne polepszenie komfortu pacjenta po zabiegu oraz na zmniejszenie ryzyka występowania komplikacji pozabiegowych, jakimi mogą być: częste zapalenia dróg oddechowych, uporczywy kaszel, uszkodzenie tchawicy przez materiał wszczepialny czy uszkodzenie samego stentu.
Istotnym elementem każdego postępowania chirurgicznego jest dobranie odpowiedniej metody operacyjnej. W przypadku pacjentów z zaawansowanym stopniem zapadalności tchawicy lub oskrzela zabieg protezowania ITS czy IBS jest wykonywany z wyboru ze względu na charakterystykę procesu chorobowego. Z doświadczenia autora wynika, że co najmniej 80% pacjentów, u których wykonano zabieg protezowania, czuje się bardzo dobrze. Dodatkowym atutem tego typu procedur operacyjnych jest stosunkowo krótki czas ich trwania, dlatego często określa się je jako „zabiegi kliniki jednego dnia” (pacjent jest wypisywany do domu w tym samym dniu, najczęściej po paru godzinach). Średnia przeżywalność pacjentów po zabiegu jest uzależniona od wielu czynników. Głównymi czynnikami mającymi wpływ na rokowanie pozabiegowe są:
- wiek oraz choroby towarzyszące, mające wpływ na zdrowie pacjenta (choroby nerek, wątroby, zaburzenia hormonalne, choroby kardiologiczne, choroby zwłóknieniowe płuc),
- czas, [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
