Zapadanie tchawicy i oskrzeli u psa. Diagnostyka i leczenie

Leczenie chirurgiczne

Leczenie chirurgicznie u pacjentów ze zdiagnozowanym IV stopniem zapadalności tchawicy lub oskrzeli polega na doborze odpowiedniej metody operacyjnej. Wybór metody ma głównie na celu przedłużenie życia pacjenta w komforcie. Niestety, ze względu na charakterystykę choroby zapadalności tchawicy i oskrzeli nie ma możliwości uzyskania efektu pełnego wyleczenia, a podejmowane działania przynoszą pacjentowi ulgę jedynie na określony czas. W literaturze omawia się najczęściej trzy metody operacyjne:

• Chondrotomię korekcyjną mającą na celu zmianę kształtu chrząstek tchawicznych z eliptycznego na kształt trapezowaty poprzez zastosowanie pierścieni celofanowych naszywanych od strony zewnętrznej tchawicy. Tego typu zabiegi można wykonać tylko wtedy, kiedy zapadowi tchawicy uległ jedynie odcinek szyjny tchawicy, co zdarza się niezmiernie rzadko. Do zalet takiego zabiegu należy małe ryzyko wystąpienia ziarniny zapalnej wewnątrz tchawicy oraz mniejsza ingerencja w śluzówkę tchawicy, a co za tym idzie, mniejsze drażnienie receptorów kaszlu rozmieszczonych w tchawicy. Powikłaniami są często: martwica pierścieni tchawiczych, zakażenia protez, komplikacje po dojściu chirurgicznym do miejsca operowanego i porażenie krtani po zabiegu przez uszkodzenie nerwu krtaniowego.
• Plastykę tchawicy lub oskrzeli przez zastosowanie stentów NiTi. Metoda ta jest najczęściej wykonywana w praktyce lekarskiej autora ze względu na jej małoinwazyjność, krótki protokół znieczulenia, najczęstszy typ zapadalności tchawicy w odcinku szyjnopiersiowym oraz na zapad oskrzela LBP, LB2, rzadziej RPB.

Plastykę z zastosowaniem stentów (protez) wewnątrztchawiczych (ITS, ang. intratracheal stent) oraz wewnątrzoskrzelowych [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas