Zaćma u psów – przyczyny, objawy i leczenie chirurgiczne (fakoemulsyfikacja)
Możliwe powikłania pooperacyjne
W okulistyce ludzi usunięcie zaćmy jest zabiegiem częstym, rutynowym i związanym ze statystycznie niewielkim ryzykiem ciężkich powikłań, wynoszącym jedynie około 0,1-0,2%. W weterynarii ryzyko poważnych powikłań po zabiegu fakoemulsyfikacji waha się statystycznie (zależnie od publikacji) od kilku do kilkunastu procent (średnio do 10%) (1, 6, 7, 16, 23).
Różnica ta wynika w dużym stopniu stąd, że w okulistyce zabieg ten wykonuje się dużo wcześniej niż w przypadku zwierząt. Pies nie potrafi zakomunikować problemów ze wzrokiem, więc często opiekun jest w stanie zaobserwować je dopiero wtedy, gdy dają wyraźne objawy. W weterynarii zabiegom usunięcia zaćmy poddawane są więc bardzo często przypadki, które w okulistyce uznane zostałyby za ekstremalne i powikłane. W toku przeprowadzonych badań nad leczeniem operacyjnym zaćmy psów stwierdzono, że odsetek niepowodzeń w przypadku zaćmy dojrzałej i naddojrzałej nie różniły się znacząco, ale były wyższe niż odsetek niepowodzeń w przypadku zaćmy niedojrzałej (7, 23) (ryc. 14).
Istotnym i występującym relatywnie często powikłaniem jest zespół suchego oka (łac. keratoconjunctivitis sicca, KCS). Dotyczy to szczególnie psów z istotnymi czynnikami ryzyka zarówno zaćmy, jak KCS, a więc cukrzycą, niedoczynnością tarczycy czy nadczynnością kory nadnerczy.
Dodatkowo obecność KCS może predysponować do powstawania owrzodzeń rogówki. Innym ważnym czynnikiem predysponującym do owrzodzeń rogówki są leki stosowane miejscowo przed- i pozabiegowo. Przewlekłe narażenie na konserwanty stosowane w zawiesinach (kroplach) okulistycznych może w dłuższej perspektywie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
