Zaćma u psów – przyczyny, objawy i leczenie chirurgiczne (fakoemulsyfikacja)
W przypadku manualnej kapsuloreksji przednia torebka soczewki zostaje przecięta przy użyciu kapsulotomu a następnie uchwycona (z reguły pęsetą do kapsuloreksji) (ryc. 9a-b), po czym następuje przygotowanie okrągłego, centralnie ułożonego otworu (kapsuloreksja – łac. capsulorrhexis), który umożliwi dostęp do mas korowych soczewki, i przez który następnie wszczepiona zostanie sztuczna soczewka.
Do wnętrza przygotowanego otworu wprowadzana zostaje końcówka robocza (tip) wkręcona do głowicy fakoemulsyfikacyjnej (ryc. 10).
Głowica zawiera piezokryształy powodujące powstanie fal ultradźwiękowych przekazywanych poprzez tip i wywołujących jego drgania. Efektem jest umożliwienie żłobienia i rozbijania mas korowych soczewki. Także za pomocą tipa przeprowadza się płukanie i odsysanie kory soczewki. Moc fakoemulsyfikacyjna powstaje w wyniku interakcji częstotliwości i długości skoku. Częstotliwość definiuje się jako prędkość ruchu tipa. Większość fakoemulsyfikatorów pracuje z częstotliwością od 35 000 do 45 000 cykli na sekundę (Hz) (6, 14). Istotne jest, by energia dostarczana do przedniego odcinka podczas fakoemulsyfikacji była zminimalizowana. Dodatkowo energia fakoemulsyfikacyjna powinna być skoncentrowana w jądrze. Zapobiega to uszkodzeniom naczyń krwionośnych tęczówki i śródbłonka rogówkowego. Na rokowanie ma także niewątpliwy wpływ sprawność operatora, która pozwala na skrócenie czasu zabiegu, a co za tym idzie – skrócenie czasu działania i energii użytych ultradźwięków oraz minimalizację wpływu użytego płynu irygacyjnego na struktury przedniego odcinka (szczególnie istotne – kąt przesączania i rogówka).
Istnieje wiele technik rozdzielania mas soczewkowych. Najbardziej popularne to divide and conquer, stop and chop i phaco chop. W celu rozbicia mas [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
