Zaćma u psów – przyczyny, objawy i leczenie chirurgiczne (fakoemulsyfikacja)
Następny etap to podanie do wnętrza gałki ocznej odpowiedniego wiskoelastyku, czyli żelu, który wypełnia przestrzeń pomiędzy torbami soczewki i stabilizuje komorę przednią oka, jednocześnie ochraniając śródbłonek rogówki i pozostałe tkanki przed negatywnym wpływem ultradźwięków i ciśnienia płynu irygacyjnego, a także zapobiega tworzeniu koagulatów fibrynowych w trakcie operacji.
Wiskoelastyki odróżniają i cechują parametry takie jak:
- optyczna przezroczystość,
- napięcie powierzchniowe,
- lepkość,
- elastyczność i lepkoelastyczność („wiskoelastyczność”),
- pseudoplastyczność.
Najczęściej stosowane materiały wiskoelastyczne mają charakter:
- dyspersyjny (ang. dispersive) i cechują je: mniejsza lepkość, wysoka zdolność przylegania do struktur oka, mniejszy ciężar cząsteczkowy, napięcie powierzchniowe i pseudoplastyczność oraz są trudniej usuwalne
lub
- kohezyjny (ang. cohesive) o wysokiej lepkości, wysokiej pseudoplastyczności i napięciu powierzchniowym, które są łatwiej usuwalne. Autor najczęściej stosuje preparaty oparte o frakcję niezapalną hialuronianu sodu (NIF-NaHa) o dużej masie cząsteczkowej i niskiej zawartości białka, której okres półtrwania w cieczy wodnistej wynosi 2-7 dni.
Kolejno następuje dalsze otwarcie torebki soczewki, przy jednoczesnym możliwym wykonaniu hydrodysekcji, czyli podaniu płynu, który [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





