Stabilizacja odcinka szyjnego kręgosłupa

Podsumowanie

Ventral slot skutecznie odbarcza rdzeń kręgowy. W modelu ex vivo sama discektomia zwiększa zakres ruchu (ROM) operowanego segmentu i obniża wskaźnik wysokości krążka (DHI), natomiast klatka międzytrzonowa przywraca DHI i stabilność do wartości zbliżonych do natywnych – dodanie płytki dalej ogranicza ROM (11). W praktyce klinicznej opisywano jednak subsydencję i poluzowanie klatek w części przypadków disc-associated CSM (10). Z kolei samo zespolenie (VF) u małych psów nie wykazało przewagi nad samym VSD w odniesieniu do krótkoterminowej poprawy neurologicznej ani 30-miesięcznych nawrotów (7). W tym kontekście proponowane rozwiązanie – autogenny bloczek kostny pełniący rolę dystansora, skojarzony ze stabilizacją śrubową – PMMA, ma na celu równoczesne utrzymanie odległości międzytrzonowej i kontrolę ruchomości segmentu. Założenia te są spójne z danymi biomechanicznymi oraz tłem anatomicznym i klinicznym omówionym wcześniej (1-3, 7, 10, 11).

Technika operacyjna– ventral slot z autoprzeszczepem żebrowym i stabilizacją PMMA-śrubową

Wskazania

Połączenie klasycznego ventral slot z dystansorem międzytrzonowym (autograft kostny) i stabilizacją śrubową PMMA należy rozważać wyłącznie w sytuacjach stwierdzonej lub wysokiego ryzyka niestabilności segmentu. Dotyczy to przede wszystkim:

1. Niestabilności pierwotnej (np. ang. disc-associated cervical spondylomyelopathy u psów dużych ras), gdzie sama dekompresja może wywołać klinicznie istotną niestabilność (2).
2. Jatrogennego osłabienia stabilności przewidywanego na etapie planowania lub stwierdzonego śródoperacyjnie, zwłaszcza przy [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas