Śródoperacyjna trakcja szkieletowa u psów. Studium badawcze na kadawerach

Kość udowa

Psy pozycjonowano w ułożeniu bocznym z kończyną poddawaną trakcji u góry. Kończynę przeciwstronną mocowano kaudalnie do stołu ze zgiętym kolanem i z kością piętową blisko guzowatości kulszowej. Statyw trakcyjny dołączano do stołu doczaszkowo wobec kończyny, z krótszym ramieniem zorientowanym doogonowo, tak by trakcja była wywierana wzdłuż osi wzdłużnej kości udowej. Za pomocą podpórki pod stęp utrzymywano kończynę w płaszczyźnie horyzontalnej (ryc. 7).

Punkty oporowe: taśmę prowadzono doogonowo w obszarze brzusznym, tuż pod talerzem biodrowym, a następnie przez okolicę pachwinową i pod moszną w przypadku samców. Taśmę mocowano do stołu od strony ogonowo-grzbietowej. Drugą taśmę mocującą prowadzono wokół tylnej części obszaru brzusznego i obydwa jej końce mocowano do stołu od strony grzbietowej.

Punkty kotwiczenia: w przypadku tej techniki trakcyjnej stosowano strzemię trakcyjne zakotwiczone do przezkłykciowego drutu K wprowadzonego w koniec dalszy kości udowej, z uwagi na siłę mięśni uda, a także, gdyż uważano, że trakcja wywierana za pomocą pasków wokół stępu – śródstopia mogłaby uszkadzać struktury dystalne.

Aplikacja trakcji szkieletowej

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas