Śródoperacyjna trakcja szkieletowa u psów. Studium badawcze na kadawerach

Kość piszczelowa

Dostęp doczaszkowo-przyśrodkowy: psy pozycjonowano w ułożeniu bocznym z uszkodzoną kończyną u dołu i z przeciwstronną kończyną tylną zabezpieczoną doogonowo ze zgiętym kolanem i wyprostowanym udem (ryc. 6).

Kończyna poddawana trakcji była ustawiona tak, aby punkt środkowy trzonu kości udowej znajdował się nad krawędzią stołu. Statyw trakcyjny pozycjonowano kaudalnie w stosunku do kończyny, z jego krótkim ramieniem zorientowanym doczaszkowo, tak by można było wywierać na kość piszczelową trakcję z nieutrudnionym dostępem doczaszkowo-przyśrodkowym (ryc. 6).

Dostęp łączony dośrodkowy i boczny: psy były pozycjonowane w pozycji leżącej grzbietowej. Kończyna poddawana trakcji była odwiedziona ku tyłowi z podparciem w okolicy podkolanowej (ryc. 5). Przeciwstronną kończynę tylną ustawiano w odwiedzeniu ze zgiętymi stawami i zabezpieczano tak, by kość piętowa znajdowała się jak najbliżej guzowatości kulszowej. Statyw trakcyjny przyłączano na końcu stołu, medialnie lub nieznacznie lateralnie do kończyny, zależnie od planowanej procedury (ryc. 5).

Aby utrzymać tę pozycję podczas trakcji, stosowano zwykle dwa stabilizatory boczne w okolicy klatki piersiowej.

Punkty oporowe: przy dostępie doczaszkowo-przyśrodkowym do kości piszczelowej stosowano dwie [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas