Śródoperacyjna trakcja szkieletowa u psów. Studium badawcze na kadawerach
Punkty kotwiczenia: w przypadku tej techniki stosowano zwykle nylonowe paski trakcyjne przykładane na obszarze nadgarstkowo-śródręcznym kończyny przedniej. Paski były wzajemnie sprzężone w celu równomiernego rozłożenia sił trakcyjnych na obie strony kończyny. Pomimo że w tym studium tego nie weryfikowano, w przypadku złamań starszych, z przemieszczeniem lub nachodzących na siebie, do kotwiczenia można było również wprowadzać przezkostny drut K w części dalszej trzonu kości promieniowej lub przez kości śródręcza.
Kość ramienna
Psy pozycjonowano w ułożeniu bocznym z uszkodzoną kończyną u góry, podobnie jak przy dostępie doczaszkowo-bocznym do przedramienia (ryc. 4). Statyw trakcyjny pozycjonowano kaudalnie w stosunku do kończyny przedniej, z jego krótkim ramieniem zorientowanym doogonowo, aby wywierać trakcję osiową na kość ramienną (ryc. 4).
Punkty oporowe: pojedyncza taśma poprowadzona obwodowo wokół klatki piersiowej w obszarze kaudalnym do pachy, dla podejść chirurgicznych do całej kości ramiennej (ryc. 4). W celu chirurgicznego odsłonięcia jedynie dystalnej części kości ramiennej stosowano dwie taśmy krzyżujące się nad mostkiem. W wariancie z dwoma taśmami mocującymi stosowano szyjny stabilizator grzbietowy. Taśmę przechodzącą przez szyję prowadzono nad stabilizatorem grzbietowym, jak w aplikacji dla kości promieniowej i łokciowej.
Punkty kotwiczenia: w przypadku tej techniki trakcyjnej stosowano strzemię trakcyjne wraz z przezkostnym drutem K wprowadzonym w obszar kłykciowy kości ramiennej, w położeniu kompatybilnym z miejscem złamania i planowaną techniką osteosyntezy (ryc. 4). Końce drutu łączono śrubami z ramionami strzemienia. Po zamocowaniu mechanizm [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
