Retrospektywna ocena 32 stabilizowanych zewnętrznie przypadków złamania miednicy u psów oraz propozycja klasyfikacji

Do stabilizacji złamań miednicy system zewnętrzny SZ został zastosowany jako jedyna technika stabilizacji u 23 pacjentów (71%). W 20 (87%) z 23 przypadków średni czas stabilizacji wyniósł 9,88 ± 4,15 tygodni (mediana = 8 tygodni; przedział = 1,3-20 tygodni). W pozostałych trzech przypadkach (13%) stabilizator był usuwany przez lekarza kierującego na zabieg i nie można było precyzyjnie określić dokładnego czasu stabilizacji. W dziewięciu przypadkach (28%) zastosowano kombinację osteosyntezy zewnętrznej i wewnętrznej. Zewnętrzny stabilizator zastosowano jako stabilizację wtórną do zespolenia płytkami w przypadku pięciu (55%) złamań kości biodrowej i czterech (44%) złamaniach panewki. U tych pacjentów średni czas stabilizacji wynosił 8,28 ± 5,82 tygodni (mediana = 8 tygodni; przedział = 2-20 tygodni). W jednym przypadku nie dało się dokładnie określić czasu, gdyż procedura była wykonywana przez lekarza prowadzącego.

W większości przypadków redukcja z zamkniętym wprowadzeniem grotowkrętów była wykonywana techniką z wykorzystaniem fluoroskopii, podczas gdy stabilizacja wewnętrzna wymagała otwartego dostępu.
Ogólna liczba poszczególnych typów SZ omawianych w tym opracowaniu jest następująca: 13 typu O (ryc. 4-7), siedem typu C (ryc. 8), sześć typu T, cztery typu X (ryc. 9) oraz dwa typu L.

U 10 pacjentów (31%) zarejestrowano 12 złamań kości biodrowej. Czworo (40%) z tych pacjentów leczono wyłącznie SZ, a okres gojenia wynosił 7,66 ± 0,57 tygodnia (mediana = 8 tygodni; przedział = 1,3-8 tygodni). U sześciu (60%) pacjentów zastosowano kombinację SZ i płytek. U dwóch z nich nie można było określić czasu zrostu kostnego, gdyż [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas