Retrospektywna ocena 32 stabilizowanych zewnętrznie przypadków złamania miednicy u psów oraz propozycja klasyfikacji
Opieka pooperacyjna
Czas hospitalizacji różnił się w zależności od specyficznych potrzeb każdego pacjenta, które obejmowały podawanie płynów, antybiotyków, leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych. Wszyscy właściciele zostali poinformowani o przesłankach przeprowadzonego leczenia, wyjaśniono im jego zalety i wady oraz udzielono instrukcji odnośnie do opieki pooperacyjnej.
Zalecano częste opatrywanie miejsc wprowadzenia grotowkrętów przez pierwszych kilka tygodni okresu pooperacyjnego (PO), jak również ścisły odpoczynek i przetrzymywanie w zamknięciu. Większość właścicieli była w stanie prawidłowo wykonywać codzienną pielęgnację stabilizatora w domu. Następnie, aż do usunięcia stabilizatora, właścicielom zalecano spacery na smyczy i kontrolowaną aktywność. Podczas noszenia stabilizatora chirurg prowadzący co tydzień oceniał samopoczucie pacjenta według skali oceny wizualnej (VAS). Jest to skala w zakresie od 1 do 10, gdzie 1 wskazuje na bardzo złe samopoczucie pacjenta, a 10 – doskonałe.
Monitoring pooperacyjny (follow-up)
W okresie PO przeprowadzano badania kliniczne i radiologiczne według oceny chirurga prowadzącego i z uwzględnieniem postępów klinicznych każdego przypadku. Zwykle ponowne kontrole rentgenowskie wyznaczano po 3, 6 i 12 tygodniach od operacji, chociaż protokół ten dostosowywano w razie potrzeby do konkretnego pacjenta. W odróżnieniu od normalnego standardu radiograficznego projekcja strzałkowa była projekcją grzbietowo-brzuszną, ponieważ pacjentów nie można ułożyć w pozycji grzbietowej ze względu na obecność stabilizatora. W niektórych przypadkach, gdy obraz się nakładał, stosowano projekcje boczno-skośne. Jednocześnie dokonywano ogólnej oceny stanu stabilizatora i opieki PO. W przypadku zadowalającego stanu zagojenia kości [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
