Retrospektywna ocena 32 stabilizowanych zewnętrznie przypadków złamania miednicy u psów oraz propozycja klasyfikacji
Operowano dziesięć przypadków (31%) jednostronnego i osiem (25%) obustronnego zwichnięcia stawu krzyżowo-biodrowego. Wszystkie urazy obustronne stabilizowano za pomocą wkrętu krzyżowo-biodrowego i wkrętu antyrotacyjnego oraz dodatkowo stabilizacją zewnętrzną. Wkręt antyrotacyjny wprowadzano po uprzedniej redukcji przemieszczenia i stabilizacji wkrętem kompresyjnym. Konfiguracja ramy była typu O w pięciu (62%) przypadkach, typu T w dwóch (25%), oraz typu X w jednym. Średni czas stabilizacji wynosił 8,5 ± 2,66 tygodni (mediana = 8,5 tygodni; przedział = 4-12 tygodni). Stabilizację 10 jednostronnych zwichnięć krzyżowo-biodrowych w trzech przypadkach wykonano wraz z SZ typu C, L oraz T. Z pozostałych przypadków dwa stabilizowano drutami krzyżowymi założonymi pomiędzy talerze biodrowe oraz za pomocą stabilizacji zewnętrznej typu C. W pozostałych pięciu przypadkach zwichnięcie stabilizowano z zastosowaniem wkrętu i antyrotacyjnego drutu Kirchnera, wraz z SZ typu O w trzech oraz typów L i C w jednym przypadku każdy. U pacjentów ze zwichnięciem krzyżowo-biodrowym typ O zastosowano w ośmiu przypadkach (44%), typ C w czterech (22%), typ C w trzech (16%), typ L w dwóch (11%), oraz typ X w jednym. Ogółem średni czas stabilizacji wynosił 8,37 ± 4,95 tygodni (mediana = 8 tygodni; przedział = 4-20 tygodni). Dla jednostronnych zwichnięć VAS oceniano na 9,6 ± 0,96 (mediana = 10; przedział = 7-10). W tych przypadkach rezultat był doskonały u ośmiu pacjentów (80%), dobry u jednego i dostateczny u jednego.
U ośmiu pacjentów z obustronnym zwichnięciem krzyżowo-biodrowym samopoczucie VAS oceniono na 9,6 ± 0,74 (mediana = 10; przedział = 8-10). Wynik oceniono jako [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





