Premedykacja pacjenta geriatrycznego

Premedykacja

Aby zminimalizować stres i ból pacjenta, należy obchodzić się z nim maksymalnie delikatnie. Jak najwcześniej przed znieczuleniem należy założyć zwierzęciu dojście dożylne, w sposób jak najmniej dla niego stresujący. Warto wspomóc się preparatami o działaniu miejscowo znieczulającym, np. krem EMLA, po przygotowaniu aseptycznym skóry, a przed założeniem wenflonu. Należy pamiętać o tym, że pacjenci geriatryczni cierpią często z powodu choroby zwyrodnieniowej stawów, a co za tym idzie, standardowe techniki unieruchamiania mogą być dla nich niekomfortowe czy bolesne. Warto pozwolić pacjentowi na przyjęcie wygodnej dla niego pozycji, unikać trzymania na zimnej, śliskiej powierzchni, a także używać koców, ręczników czy legowisk typu drybed w celu zapewnienia komfortu (6, 8).

Premedykacja ma za zadanie ograniczyć stres pacjenta i zredukować dawki anestetyków potrzebnych podczas indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego. Dobór leków będzie zależeć od kondycji fizycznej zwierzęcia, jego chorób współtowarzyszących, aktualnie przyjmowanych leków, a także efektu wymaganego przy wykonywanej procedurze (6-8).

Leki stosowane w premedykacji

Głównymi założeniami premedykacji są:

• redukcja stresu pacjenta,
• redukcja dawek anestetyków podawanych na etapie indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego,
• zapewnienie analgezji z wyprzedzeniem (ang. pre-emptive analgesia),
• zapewnienie łagodnego okresu wybudzania.

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas