Płyty kostne w ortopedii małych zwierząt. Cz. I
Śruby
Mimo bardzo prostego schematu budowy składającego się z głowy, trzonu oraz grotu, możliwość kombinacji jest duża. Mimo że jest to element, który bezpośrednio wpływa na sukces zabiegu – jest często marginalizowany.
Z poprzednich części wynika, że rodzaj materiału oraz średnica wkrętu ma znaczenie, jednak tu zostanie to pominięte.
Głowa śruby jest elementem bezpośrednio dociskającym płytę lub bezpośredni odłam kostny. Sferyczny kształt umożliwia zwiększenie powierzchni styku z materiałem dociskanym, dlatego ważne jest, aby była wykorzystana w sposób, do jakiego została zaprojektowana. Zarówno wielkość głowy ma zasadniczy wpływ na siłę docisku, jak również rodzaj gniazda, który umożliwia jej dokręcenie. Popularne heksagonalne gniazda zostają pomału wypierane przez układ gwiaździsty, zwiększający stabilizację przy wkręcaniu oraz lepszy rozkład sił oddziałujących na głowę śruby.
W przypadku wkrętów blokowanych, głowa śruby jest zaopatrzona w gwint zazwyczaj 3-4 zwoje, jednak można spotkać wkręty zaopatrzone nawet 6 zwojami, co zwiększa ich stabilizację i zmniejsza możliwość ewentualnego poluzowania w gnieździe.
W przypadku stosowania samodzielnych śrub do stabilizacji odłamów, jak ma to miejsce w przypadku śrub ciągnących, aby zwiększyć powierzchnię przylegania, należy dopasować otwór specjalnym trokarem rzeźbiącym gniazdo lub wykorzystać podkładki kostne w celu zwiększenia powierzchni dociskowej, wykorzystanie do tego celu głowy gwintowanej może spowodować przebicie przez korową kości, co prowadzi do braku stabilizacji.
Trzon śruby jest [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
