Osteotomia korekcyjna kości udowej
Diagnostyka i leczenie
Diagnostyka zwichnięć rzepki opiera się przede wszystkim na badaniu ortopedycznym. Pacjenta należy badać na stojąco. W pierwszej kolejności ocenia się symetrię mięśni, postawę, lokalizuje się rzepkę i chwytając za kość piszczelową, wykonuje się ruchy: skrętne wewnętrzne, zewnętrzne, rotacyjne, zginanie i prostowanie stawu kolanowego z jednoczesnym sprawdzaniem pozycji rzepki w stawie: rzepka wysoka (łac. patella alta), rzepka niska (łac. patella baja).
Ponadto ocenia się pozycje struktur kostnych względem siebie – można palpacyjnie wyczuć głębokość bruzdy bloczka, napięcie więzadła prostego rzepki, zmiany zwyrodnieniowe w stawie, stabilność udowo-piszczelową.
W przypadku pierwszego stopnia zwichnięcia rzepki, gdy objawy kliniczne są sporadyczne, leczenie można potraktować jako zachowawcze, z regularną kontrolą ortopedyczną i obrazową.
W przypadku pozostałych stopni zwichnięcia zalecany jest zabieg chirurgiczny, a dobór techniki chirurgicznej jest dostosowany do obrazowania radiologicznego lub tomograficznego.
Badanie radiologiczne obejmuje zawsze kość udową i piszczelową, z uwzględnieniem przynależnych stawów.
RTG kości udowej
Wykonuje się w projekcji cranialno-caudalnej (Cr-Cd), przy równoległym ułożeniu kości względem kasety RTG. Zdjęcie wykonuje się w pozycji półsiedzącej. Na obrazie muszą być widoczne obie trzeszczki podkolanowe. Z tej projekcji możliwe jest wyliczenie kątów szpotawości i koślawości kości udowej. Wyznacza się także oś anatomiczną (ang. anatomical axis) kości, prowadzoną linią przechodzącą przez 33% i 50% długości [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
