Opieka i postępowanie anestezjologiczne u pacjenta neonatologicznego i pediatrycznego
Premedykacja
Po przygotowaniu pacjenta pierwszym etapem znieczulenia jest premedykacja. Ma ona na celu farmakologiczne uspokojenie pacjenta, wyciszenie, zredukowanie stresu.
Natomiast często pacjenci neonatologiczni nie wymagają premedykacji. W takich przypadkach należy jej unikać. Działanie leków może być u nich nasilone i wydłużone z powodu różnic w wychwycie, dystrybucji, metabolizmie i wydalaniu. Będzie to zmienne wraz z wiekiem. Jeżeli premedykacja będzie konieczna, to poza doborem leku niezmiernie ważna będzie jego dawka.
Leki opioidowe są jedną z możliwych opcji. Posiadają antagonistę, mają dobre działanie analgetyczne oraz sedacyjne, więc często są wystarczające jako premedykacja w tej grupie pacjentów. Ich głównymi skutkami ubocznymi będą depresja układu oddechowego oraz zmniejszenie częstotliwości akcji serca (9). Efekty te będą zależne od dawki. Ponieważ u pacjentów neonatologicznych rzut serca zależny jest od częstotliwości akcji serca, skutki uboczne mogą być u nich silniej wyrażone szczególnie w pierwszym miesiącu życia (5). Z tego powodu ważne jest stosowanie niższych dawek w celu uniknięcia silnej bradykardii.
Agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych powodują znaczne zmiany w układzie sercowo-naczyniowym – skurcz obwodowych naczyń krwionośnych, bradykardię, zmniejszenie rzutu serca, początkowy wzrost ciśnienia krwi i późniejsza hipotensja. Ponieważ leki z tej grupy powodują dość duże wahania w układzie krążenia, który jest nie w pełni wykształcony, są to leki, których należy unikać w okresie neonatologicznym. U pacjentów pediatrycznych można rozważyć zastosowanie ich w niższych dawkach, w przypadku gdy nie mają [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
