Ocena zewnętrznej stabilizacji hybrydowej w 68 przypadkach złamań i propozycja klasyfikacji konstrukcji hybrydowych
Elementami kołowymi były pierścienie o grubości 6 mm ze stopu aluminium lub karbonowe o średnicy 55, 85 i 115 mm i były to albo pierścienie pełne (360°), albo też częściowe (270° lub 180°) (System Universal, Ad Maiora, Cavriago, Włochy). Pierścienie miały szerokość 15 mm i posiadały 8-milimetrowe szczeliny dla elementów stabilizujących, tj. gwintowanych belek łączących, śrub mocujących druty K i zacisków utrzymujących grotowkręty. Liniowe elementy jednopłaszczyznowe (szyny) były wykonane ze stopu aluminium o grubości 6 mm lub z tworzywa termoplastycznego i były łączone do pierścieni za pomocą śrub z podkładkami, które mogły być płaskie lub sferyczne. Przy stosowaniu płaskich nakrętek i podkładek element liniowy był unieruchamiany w położeniu ortogonalnym w stosunku do pierścienia. W przypadku stosowania nakrętek sferycznych można go było nachylić do 30° w stosunku do płaszczyzny pierścienia. Szyny mogą posiadać jeden, dwa lub trzy owalne otwory o tej samej funkcjonalności co szpary w pierścieniach. Do liniowych elementów cylindrycznych zalicza się pręty i cylindryczne posty grotowkrętów. Wykonane ze stopu aluminium pręty o długości 80 lub 110 mm można było umieszczać prostopadle lub skośnie w stosunku do pierścienia, z którym były łączone. Posiadają one specjalnie zaprojektowane zaciski utrzymujące grotowkręty samogwintujące o średnicy do 4 mm. Posty mają średnicę 15 mm, są wykonane ze stopu aluminium i posiadają otwory, w których można umieścić maksymalnie trzy grotowkręty unieruchamiane śrubą różnicową (System Universal, Ad Maiora, Cavriago, Włochy). Koła z kompozytu karbonowego i termoplastyczne szyny są radioprzezierne i były stosowane w celu lepszej oceny złamania, podczas gdy obecność metalowego szkieletu mogłaby [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
