Ocena zewnętrznej stabilizacji hybrydowej w 68 przypadkach złamań i propozycja klasyfikacji konstrukcji hybrydowych

Wnioski

Stabilizacja hybrydowa jest techniką, którą można uwzględniać do stabilizacji złamań, szczególnie w przypadkach złamań okołostawowych. Jest to technika bardzo wszechstronna, a jak widać, charakter złamania i powikłania nie mają dużego wpływu na jej rezultaty. Z tego też względu stabilizatory hybrydowe mogą być odpowiednią opcją w leczeniu bardziej wymagających złamań. Rozszerzony system klasyfikacji uwzględnia szereg potencjalnie możliwych konfiguracji ram. Wyniki przyszłych badań biomechanicznych mogą być interesujące dla oceny wpływu względnego położenia elementów liniowych i okrężnych w ramie.

Niniejsze badanie ma pewne ograniczenia. Jest retrospektywnym badaniem klinicznym, więc jego koncepcja nieodłącznie wiąże się ze zmiennymi niekontrolowanymi. Należy do nich między innymi wieloośrodkowy charakter badania i wiążące się z nim znaczne różnice co do sposobów postępowania, opieki pooperacyjnej, leczenia powikłań i harmonogramów dynamizacji i/lub destabilizacji. Ponadto każdy przypadek był oceniany przez chirurga operującego złamanie, co potencjalnie mogło mieć wpływ na obiektywność oceny.

Konflikt interesów:

Dr Rovesti posiada udziały w Ad Maiora Company.

Współpraca autorska:

MJH zajmował się zbieraniem, analizą i interpretacją danych, redakcją wersji wstępnej i opracowaniem klasyfikacji HSZ. GLR przyczynił się do dostarczenia danych przypadków klinicznych uwzględnionych w badaniu, opracowania schematu klasyfikacji HSZ, weryfikacji tekstu pod kątem zawartości intelektualnej i ostatecznego zatwierdzenia wersji do publikacji. GLR, GN, MB, PB, ES, MA, FC i FV przyczynili się [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas