Ocena zewnętrznej stabilizacji hybrydowej w przypadkach złamań

Wyszukaj w serwisie

Ocena zewnętrznej stabilizacji hybrydowej w 68 przypadkach złamań i propozycja klasyfikacji konstrukcji hybrydowych

Kość ramienna

Sześć objętych badaniem przypadków stanowiły złamania kości ramiennej. Cztery z nich było wieloodłamowymi złamaniami trzonu kości, jedno było złamaniem spiralnym i jedno stawowym międzykłykciowym. W dwóch przypadkach zastosowano konfigurację IIB (ryc. 3), podczas gdy konfiguracje IA, IB, IC i IIIC zastosowano każdą w jednym przypadku. Konstrukcja ramy posiadała pierścienie 180° w czterech przypadkach, 270° w jednym i 360° też w jednym. W czterech ramach zastosowano fazowane elementy liniowe, a w dwóch ortogonalne. W żadnej z ram nie było konstrukcji rozporowej. W czterech przypadkach pojawiły się mniejsze powikłania. W żadnym z przypadków nie było poważnych powikłań. Czas gojenia dla złamań kości ramiennej wynosił 81,3 ± 23,6 dni (mediana: 71,5 dni, zakres: 60-120 dni).

WWP_3_24_María_Jiménez-Heras_PROPOZYCJA_KLASYFIKACJI_KONSTRUKCJI_HYBRYDOWYCH_RYC_3 złamań
Ryc. 3. Zdjęcie kliniczne (A) i radiograficzne (B) konstrukcji IIB do stabilizacji złamania kości ramiennej. Segment dystalny stabilizowano dwoma grotowkrętami na pierścieniu i grotowkrętem do posta; segment proksymalny stabilizowano dwoma grotowkrętami na pierścieniu. Szpilka śródszpikowa jest połączona z szyną umieszczoną na pierścieniu proksymalnym, realizując konfigurację tie-in; ryc. archiwum autora

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
Masz aktywną subskrypcję?
Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas
119
ALGORYTMY
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
Poznaj nasze serwisy