Ocena zewnętrznej stabilizacji hybrydowej w 68 przypadkach złamań i propozycja klasyfikacji konstrukcji hybrydowych

Nie zaobserwowano istotnych różnic w czasie leczenia pomiędzy złamaniami prostymi a złożonymi (P = 0,11) oraz pomiędzy otwartymi a zamkniętymi (P = 0,4). Nie obserwowano również żadnych znaczących różnic w długości czasu leczenia przy pojawieniu się mniejszych (P = 0,77) lub poważnych (P = 0,77) powikłań.

Nie było zauważalnych różnic w wynikach funkcjonalnych i estetycznych pomiędzy złamaniami prostymi a złożonymi (P = 1) oraz pomiędzy złamaniami otwartymi i zamkniętymi (P = 0,6). Ponadto nie obserwowano różnic rezultatów funkcjonalnych i estetycznych pomiędzy przypadkami z mniejszymi (P = 0,61) i poważnymi (P = 1) powikłaniami. Odnośnie rezultatów funkcjonalnych nie było także różnic pomiędzy przypadkami wykazującymi deformacje kątowe a tymi bez nich (P = 0,6) oraz różnic w długości czasu do usunięcia stabilizatora w przypadku istnienia deformacji kątowych (P = 0,14).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas