Ocena zewnętrznej stabilizacji hybrydowej w 68 przypadkach złamań i propozycja klasyfikacji konstrukcji hybrydowych

Kość piszczelowa

23 przypadki objęte badaniem były złamaniami kości piszczelowej: 11 (48%) wieloodłamowymi, trzy (13%) poprzecznymi, siedem (30%) skośnymi i dwa (9%) spiralnymi. Najczęściej stosowanymi konfiguracjami były IA (ryc. 2), w 10 (44%) przypadkach, IB w pięciu (22%); i IC w czterech (17%). W dwóch z pozostałych czterech przypadków zastosowano konfigurację IIC (9%), w jednym IIB i w jednym IID.

W 17 (74%) przypadkach zastosowano pierścienie 360°, 270° w trzech (13%) i 180° w jednym, w dwóch (9%) przypadkach zastosowano kombinację proksymalnego pierścienia 180° z dystalnym pierścieniem 360°. Fazowane elementy liniowe zastosowano w 14 (61%) przypadkach, osiem (35%) przypadków miało elementy ortogonalne, a jeden oba z nich. W 12 (52%) przypadkach zastosowano jedno- lub dwubelkowe rozpory. Czas do usunięcia stabilizatora wynosił 77,6 ± 39,2 dni (mediana: 70 dni, zakres: 21-164 dni).

W siedmiu (70%) przypadkach leczonych z konfiguracją IA wystąpiły mniejsze powikłania, które pojawiły się również w trzech (60%) przypadkach leczonych z IB oraz w trzech (75%) leczonych z konfiguracją IC.

Poważne powikłania nie wystąpiły w żadnym z przypadków leczonych z konfiguracją IA, jednakże poważne powikłania pojawiły się w jednym przypadku z IB oraz w dwóch przypadkach z IC.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas