Ocena techniki dystrakcji za pomocą strzemion trakcyjnych

Ocena uzyskanej dystrakcji

Zmianę przestrzeni stawowej oceniono w trzech wybranych punktach i przedstawiono graficznie (ryc. 6). Wzrost przestrzeni stawowej zmierzony w punkcie czaszkowym był statystycznie istotny (P < 0,05) dla każdego kolejnego obciążenia dystrakcyjnego, z wyjątkiem porównania obciążenia 200 N z obciążeniem 160 N (P = 0,6). Przy obciążeniu 0 N średnia wartość przestrzeni stawowej wynosiła 4,60 ± 2,01 mm, natomiast podczas obciążania 8,38 ± 2,49, 9,54 ± 2,87, 10,33 ± 2,95, 10,98 ± 3,10 i 11,33 ± 3,13 mm odpowiednio dla obciążeń 40, 80, 120, 160 i 200 N.

W sześciu barkach zaobserwowano mniejszą przestrzeń stawową przy obciążeniu rozciągającym 200 N w porównaniu z 160 N. Wzrost przestrzeni stawowej mierzony w punkcie środkowym był statystycznie istotny (P < 0,05) dla każdego kolejnego obciążenia rozciągającego. Przy obciążeniu 0 N średnia wartość przestrzeni stawowej wynosiła 1,36 ± 1,23 mm, natomiast przy obciążeniach 40, 80, 120, 160 i 200 N wynosiła odpowiednio 4,96 ± 1,76, 6,43 ± 2,07, 7,49 ± 1,91, 8,25 ± 1,95, i 8,80 ± 1,89 mm. Wzrost przestrzeni stawowej mierzony w punkcie kaudalnym był statystycznie istotny (P < 0,05) dla każdego obciążenia dystrakcyjnego przy 120 N (wartość średnia = 6,06 ± 2,88 mm), 160 N (wartość średnia = 7,21 ± 3,00 mm) i 200 N (wartość średnia = 7,80 ± 3,07 mm), ale nie był istotny przy zwiększaniu obciążenia od 0 N (wartość średnia = 3,40 ± 0,93 mm) do 40 N [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas