Leczenie złamań kości promieniowej i kości łokciowej u psów rasowych przy użyciu okólnego zewnętrznego mocowania szkieletowego – badanie retrospektywne
Redukcja zamknięta skutkowała akceptowalnym położeniem i wyrównaniem kończyny w 18 z 20 przypadków złamań w porównaniu z wcześniej zgłaszanymi danymi (11). FPA uzyskany w naszym badaniu miał ograniczony zakres w porównaniu do norm proponowanych przez Foxa i wsp., jednak średnie FPA uzyskane w naszym badaniu było podobne. Z kolei zakres SPA był węższy i miał niższą średnią. Wyrównanie w płaszczyźnie strzałkowej jest mniej istotne w przypadku wyników klinicznych niż FPA ze względu na pierwotny stopień swobody przedramienia psa w kierunku czaszkowo-ogonowym (11).
Mimo że radiogramy pooperacyjne zostały przeprowadzone w widoku standardowym, mały rozmiar fragmentu kości i nakładanie się gwintowanych prętów łączących sprawiły, że ocena gojenia złamania była czasami utrudniona. Uzyskaliśmy ukośną projekcję widoku radiogramu, aby lepiej ocenić redukcję i wyrównanie. Taki widok w postaci ukośnej projekcji był przydatny w ocenie postępów gojenia kości. Jednakże projekcja ukośna musi być spójna w czasie kolejnych radiogramów, aby możliwe były ocena i porównanie tworzenia kostniny.
Komplikacje w ramach proksymalnego złamania kości promieniowej w jednym przypadku wystąpiły prawdopodobnie w wyniku długiego okresu leczenia oraz resorpcji kości w okolicy drutu. Aby uniknąć takich komplikacji, być może lepiej byłoby umieścić drut w główce kości promieniowej, a nie w wąskiej części trzonu poniżej główki kości promieniowej. W przypadku CESF można spodziewać się uwolnienia drutu i szpilki (38). Złamanie drutu również pojawia się jako powikłanie w przypadku CESF w przypadku średniej wielkości i dużych psów rasowych (1, 37). Jednakże taka komplikacja nie wystąpiła w [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
