Farmakoterapia i leczenie zachowawcze osteoarthritis u psów i kotów
Aktywność fizyczna
Utrzymanie aktywności fizycznej na umiarkowanym poziomie jest nie tylko celem, ale jest też niezbędnym elementem samej terapii, ponieważ jednym z mechanizmów odżywiania chrząstki jest zjawisko dyfuzji i konwekcji zachodzące pod wpływem jej obciążania. W okresie wzrostu chrząstka otrzymuje ukrwienie od strony kości podchrzęstnej. Wraz z wiekiem zmniejsza się lub zanika waskularyzacja tej warstwy i większość zaopatrzenia w składniki odżywcze chrząstka pobiera z mazi stawowej. Mechanizm przypomina gąbkę zanurzoną w płynie – nacisk powoduje przesączanie do mazi stawowej, a odciążenie prowadzi do zasysania płynu z jamy stawu do przestrzeni wewnątrzkomórkowej (5).
Aktywność fizyczna pozwala utrzymać zakres ruchu w stawach, spowalniając proces włóknienia tkanek okołostawowych i zmniejsza ryzyko wystąpienia sarkopenii, czyli patologicznego spadku masy mięśniowej. Mięśnie pełnią funkcję stabilizatorów w stawach – ich osłabienie może prowadzić do znacznego przyspieszenia rozwoju choroby zwyrodnieniowej. Brak ruchu prowadzi do dalszego osłabienia i degeneracji chrząstki. Zalecana jest aktywność o umiarkowanym natężeniu. Spacery powinny być raczej regularne i krótkie niż długie. Pływanie pozwala na angażowanie mięśni przy jednoczesnym zmniejszeniu obciążenia stawów. Zaleca się unikać forsownych ćwiczeń, które mogą prowadzić do zaostrzeń stanu zapalnego zarówno ostrego, jak i przewlekłego (2).
Kwasy tłuszczowe omega-3
Do kwasów tłuszczowych omega-3 zalicza się kwas linolenowy (ALA), kwas eikozapentaenowy (EPA) i kwas dokozaheksaenowy (DHA). Wpływają one na ograniczenie stanu zapalnego i postępu choroby zwyrodnieniowej. Egzogenne dostarczanie kwasów omega-3 wpływa na [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
