Etiopatogeneza zapadu tchawicy – przegląd literatury
Wrodzone czy nabyte pochodzenie zapadu tchawicy?
Ze względu na występowanie schorzenia u psów w różnym wieku lekarze weterynarii początkowo uznali zapad tchawicy za chorobę nabytą. Hipotezę wrodzonego pochodzenia zapadu przedstawili w latach siedemdziesiątych Seegmiller i wsp. (41). Uznali oni zapad za formę chondrodystrofii. W badaniach na myszach homozygotycznych dla recesywnego genu chondrodystrofii (C57BL/Fr) makroskopowo stwierdzili krytyczne grzbietowo-brzuszne zmniejszenie światła tchawicy wynikające z jej wiotkości, prowadzące do śmierci zwierząt tuż po urodzeniu.
W badaniach histopatologicznych substancja podstawowa chrząstki mutanta była metachromatyczna i mniej bazofilna. Stwierdzono również wyraźne zaburzenia w budowie kolagenu. Obserwowane zmiany wskazywały na znaczącą redukcję udziału kwaśnego mukopolisacharydu w substancji podstawowej chrząstki mutanta. Dodatkowo w chondrocytach obserwowano duże wakuole w aparacie Golgiego. Te same nieprawidłowości w budowie histologicznej obserwowano u psów z zapadem tchawicy (12). Ponieważ nie wykazano uszkodzeń w innych narządach chondrodystroficznych myszy, autorzy uznali, że zmiany genowe wpływają tylko na chondrocyty, zarówno tchawicy, jak i nasad kości, hamując wydzielanie niezmienionych mukopolisacharydów do substancji podstawowej chrząstki. Bez tego komponentu gubi ona swoje napięcie i staje się wiotka.
W roku 1994 White i Williams wysnuli hipotezę, wg której zapad tchawicy ma naturę zarówno wrodzoną, jak i nabytą (48). Występowanie zapadu u młodych zwierząt świadczyłoby o wrodzonej etiologii choroby. Z kolei często odnotowywane pojawianie się objawów klinicznych dopiero u zwierząt starszych (powyżej 6. roku życia) wskazywałoby na niezbędny udział dodatkowych czynników inicjujących. Obecnie uważa się, że czynnik [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
