Etiopatogeneza zapadu tchawicy – przegląd literatury
Histopatologia zapadu tchawicy
W celu określenia istoty choroby w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych przeprowadzono badania dotyczące zmian histopatologicznych dotkniętych chorobowo tchawic. Zaobserwowano, że zmniejszeniu światła tchawicy zawsze w mniejszym lub większym stopniu towarzyszy występowanie wysięku śluzowo-ropnego. Nawet w słabo wyrażonych zmianach obserwowano na błonie śluzowej naloty, zmniejszające dodatkowo światło tchawicy.
Zmiany w zakresie nabłonka
Zmiany zapalne nabłonka tchawicy obserwuje się różnym nasileniu, w zależności od stopnia zaawansowania zmian. Występują one zwłaszcza w miejscach, gdzie światło tchawicy jest silnie zwężone. W miejscach tych najczęściej prawidłowy nabłonek wielorzędowy migawkowy ulega ogniskowej metaplazji płaskonabłonkowej. W niektórych przypadkach obserwowano występowanie w nabłonku torbieli powstałych na skutek zablokowania przewodów wyprowadzających gruczołów śluzowych. Dodatkowo gruczoły były hiperaktywne, a liczba okazała się wyraźnie zwiększona (16). W błonie śluzowej oraz w pośluzówce wykazano naciek leukocytów i nutrofili, szczególnie liczny w miejscach owrzodzeń śluzówki. W błonie podśluzowej stwierdzano również wzrost aktywności fibroblastów (16).
Zmiany w chrząstkach
Chrząstki tchawicy w przebiegu zapadu ulegają największym uszkodzeniom (16). Udowodniono jednak, że nie wszystkie łuki chrzęstne wykazują zmiany chorobowe, a te, w których można stwierdzić nieprawidłowości, nie są zmienione w jednakowym zakresie (11, 12). Zmiany w macierzy chrząstki to przede wszystkim utrata homogenności jej struktury. Dallman i wsp. wykazali, że histologiczny wygląd macierzy chrząstki szklistej tchawicy może być bardzo zróżnicowany – od normalnego (prawidłowego) do włóknisto-chrzęstnego, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
