Ektopia moczowodów u psów
Leczenie
Leczenie ektopowych moczowodów bazuje głównie na postępowaniu chirurgicznym. Terapia farmakologiczna służy na ogół do wspomagania leczenia operacyjnego zarówno podczas przygotowania pacjenta do zabiegu, jak i w okresie pozabiegowym. W terapii zachowawczej nietrzymania moczu stosuje się przede wszystkim leki z grupy agonistów receptora alfa-2-adrenergicznego (efedryna, fenylopropalamina) (7), mające na celu poprawę funkcji zwieracza ujścia wewnętrznego cewki moczowej. Zastosowanie farmakoterapii pooperacyjnej zwiększa skuteczność zabiegu oraz zmniejsza ryzyko nietrzymania moczu, które może wystąpić pomimo dobrze przeprowadzonego leczenia chirurgicznego. Sama skuteczność leczenia operacyjnego jest zmienna i zależna od wielu czynników, waha się od około 20 do 70%. Współistnienie innych malformacji rozwojowych, takich jak niedorozwój pęcherza moczowego lub zwieracza cewki moczowej, zwiększa szanse niepowodzenia procedury i nawrotu objawów. Także czas, w którym pacjent zostaje poddany zabiegowi, ma znaczenie – im później zostanie przeprowadzona operacja, tym więcej pojawi się zmian wtórnych i następstw ektopii, w tym utrata funkcji pęcherza moczowego jako zbiornika moczu. W takim przypadku powrót do jego prawidłowej funkcji i prawidłowego utrzymania moczu w pęcherzu po operacji trwa znacznie dłużej, a objawy kropelkowania lub ulewania, pomimo przeprowadzenia zabiegu, mogą się utrzymywać przez dłuższy okres. Leczenie farmakologiczne obejmuje także stosowanie antybiotyków w przypadku często występujących nadkażeń (zgodnie z wynikiem antybiogramu). Kwalifikacja anestezjologiczna obejmuje przede wszystkim: ocenę kliniczną z oceną stanu ogólnego, badania krwi – morfologia i biochemia krwi ze szczególnym uwzględnieniem oceny wydolności nerek oraz poziomu elektrolitów, a zwłaszcza potasu (11).
Do podstawowych procedur chirurgicznych należą neoureterostomia [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
