Dysplazja jako główna przyczyna osteoarthritis
Koty
Prowadzonych jest coraz więcej badań w zakresie występowania dysplazji, OA i DJD u kotów. Opisywane są podobne schorzenia jak u psów, ale inna jest częstotliwość ich występowania. Rozwój wiedzy w tym zakresie pokazuje różnice w nasileniu i demonstrowaniu objawów klinicznych, które u kotów mają często mniej oczywisty charakter. U kotów występuje zarówno dysplazja stawów łokciowych (MCD) i biodrowych, OCD i zwichnięcie w stawie rzepkowo-udowym. Typowym schorzeniem dotyczącym głowy kości udowej jest złuszczenie nasady bliższej kości udowej, grupą predysponowaną są kastrowane samce w wieku 1-3 lat. U kotów opisuje się tendinopatię ścięgien mięśni zginaczy stawu nadgarstka, która, inaczej niż u psów, częściej rozwija się jako pierwotne schorzenie niż wtórnie do dysplazji stawu łokciowego. Obserwuje się także częstsze niż u psów OA stawów nadgarstkowych, co może wynikać z urazów towarzyszących upadkom z dużej wysokości. U kotów szkockich zwisłouchych opisuje się swoistą dla tej razy formę osteochondrodysplazji stawów skokowych (2, 7, 21, 22).
Inne czynniki ryzyka
Badania obejmujące dysplazję stawu biodrowego prowadzono już w pierwszej połowie XX w., pierwsza publikacja obejmująca szerzej dysplazję stawów biodrowych i psów ukazała się w 1935 r., badania nad genetycznymi podstawami dysplazji są wciąż prowadzone. Próby eliminacji choroby w populacji poprzez eliminowanie z rozrodu osobników chorych nie przyczyniły się do znacznego zmniejszenia występowania tej choroby. Krzyżowanie osobników wolnych od dysplazji nie daje gwarancji potomstwa wolnego od tej choroby. Przyczyną jest niska dziedziczność, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
