Choroby dysplastyczne stawu łokciowego u psa. Etiopatogeneza, diagnostyka i leczenie

Osteochondroza (OC-OCD) bloczka kości ramiennej

Etiopatogeneza osteochondrozy nie jest jeszcze w pełni wyjaśniona, ale uważa się, że jej główną przyczyną są zaburzenia ukrwienia chrząstki i kości podchrzęstnej (Ytrehus et al., 2007) jest zaburzenie rozwoju chrzęstno-kostnego w okresie wzrostu kości, powodujące początkowo pogrubienie chrząstki stawowej.

Z biegiem czasu zwykle choroba postępuje, powodując oddzielenie chrząstki od części podchrzęstnej kości (osteochondrosis dissecans – OCD). W kolejnym etapie następuje pęknięcie i oddzielenie płata chrząstki, częściowe lub całkowite. Uwolniony fragment (płat) chrząstki stawowej może ulec resorbcji lub przyjąć formę tzw. „myszy stawowej” (8, 31). OCD stawu łokciowego najczęściej występuje u psów szybko rosnących dużych ras.

Osteochondrozę stawu łokciowego najlepiej można zaobserwować w badaniu radiologicznym w projekcji przednio-tylnej, z pronacją 15 stopni. Zmiany OCD mogą występować równocześnie z fragmentacją wyrostka dziobiastego przyśrodkowego (FCP). Zmiany OCD w obrębie bloczka kości ramiennej powinny być różnicowane od erozji (zniszczenia) lub „kissing lesions”, które często są obecne przy FCP.

Leczenie operacyjne polega na zabiegu artrotomii lub artroskopii. Z dostępu przyśrodkowego usuwany jest płat chrząstki stawowej. Martwe tkanki chrząstki i kości podchrzęstnej są usuwane łyżeczką Volkmana tak długo, aż pojawi się krwawienie umożliwiające szybsze wytworzenie się tkanki włóknistochrzęstnej wypełniającej ubytek (31, 32) (ryc. 5).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas